Ijswangen
Het koude van deze ochtend
wil mijn ziel omarmen.
Herfstkleuren bevallen mijn hart
in stukjes stervend gebladerte.
Tussen deze koude door,
bewandel ik warme paden.
Liefde blaast afgekoelde vingers warm,
melancholie van de dood verander ik
in mooie herinneringen.
Laat ons liefde blazen
tussen afgekoelde zielen
want ook het vallen van het blad
is van voorbijgaande aard.
Yellow/19-10-2008
(rustgevende muziek van vandaag hoort bij dit gedicht)
Tags:
Delen
Facebook
Je moet lid zijn van GedichtenClub om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van GedichtenClub