Mijn liefde loopt over
watervallen van geluk
Niets of nog minder
brengt me nu van mijn stuk
Rustig vallen bladeren
in kabbelende beekjes
Die op hun beurt uitmonden
in een meer gevuld met waterlelies
In het oerwoud van mijn hersencapaciteit
Vind je jouw evenbeeld verbonden
met mijn aanwezigheid
Nimmer zal ik alleen zijn
je hebt muur voor muur
Neergehaald terwijl ik leef in pijn
elke dag seconde elk uur
Focust mijn gedachtegang
terwijl ik eenzaam ben
op je weerspiegeling
in waterrimpels weergegeven
Tussen waterlelies van liefde
watervallen van geluk
Zoals bij elke verliefde
kan mijn dag niet meer stuk
10-02-2010
Je moet lid zijn van GedichtenClub om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van GedichtenClub